Plurasocia

De Westerse beschaving heeft haar welvaart vergaard door eeuwenlange rooftochten. Kruistochten, kolonisatie en multinationals hebben onze Aarde en culturen beschadigd. Hoe kunnen we het goed maken met de wereld en herstellen wat in eeuwen kapot gemaakt is? De gevolgen van klimaatveranderingen; maar bovenal vertrouwen. In mijn eerdere blog ben ik al ingegaan op hoe het zo gekomen is. Nu staat de vraag centraal: Wat zouden we eraan kunnen doen? Hoe geven we One People, One Planet invulling?

Onze welvaart heeft bijgedragen aan de opbouw van ontzettend veel kennis. Kennis over van alles en nog wat en die kennis groeit ook nog eens met een duizelingwekkende snelheid. Je kan best wel stellen dat het vernuft van de Mens schier eindeloos is. Kunnen we dit vernuft dan niet inzetten om bijvoorbeeld de verwoestijning te stoppen en woestijnen en andere arme gronden zelfs weer om te toveren tot bossen stampvol met biodiversiteit?

Politiek, landenstructuren en soevereiniteit. Tsja, daar zeg je wat. Allemaal Old School, top down structuren. Wat zouden ze er in Saudi Arabië van zeggen als daar een colonne boompjesplanters aan komt zetten? Of een peloton uitvinders met prototypes om water uit you name it te maken? Velen zeggen dat dat natuurlijk allemaal veel te idealistisch is, maar hoe kan het dan? Kunnen we ons vernuft daar dan niet op in zetten? Op de vraag: Hoe dan?

Nou wil het feit dat we hier in het Westen inderdaad heel veel mensen hebben met briljante ideeën. De meeste klungelen wat aan in schuurtjes en hebben zelf vaak niet de kennis en/of het geld om het product in de veeleisende markt te zetten. Een nieuw product levensvatbaar maken valt echt niet mee. Je moet vaak eerst door de hele wet- & regelgeving heen en opboksen tegen de bestaande marktkrachten, die er alles aan doen om jou buiten het spel te houden. Hoe vaak hoor je niet dat goede ideeën opgekocht worden en vervolgens in de lade te belanden, omdat het even niet zo goed uitkomt. De gedane investeringen moeten er eerst nog uit, toch!?

Dit vraagt om een bottom up benadering en een gebied waar permissionless geïnnoveerd kan worden. Gewoon laten zien dat het werkt en bijdraagt aan het gestelde humanitaire doel om een vernield ecosysteem weer tot leven te wekken en te laten floreren. Gewoon omdat het kan, wij kennis hebben en de noodzaak ervan zien ten faveure van ons mensen en onze prachtige planeet.

Een soort van modern Utopia: Plurasocia. Starten op een kuststrook van pak 'em beet 50 km breed en 30 km landinwaarts onvruchtbaar en dunbevolkt tot 2100 met vrij grondgebruik zonder mijnbouw en ten behoeve van permissionless innovation. Onder de slogan: Maak er maar wat van! Als we denken dat het op Mars kan, dan zal het hier op Aarde zeker moeten kunnen lukken, toch? In zo'n 80 jaar heb je ook echt de kans en de tijd iets structureels op te bouwen. Het kan een proeftuin of lab worden voor allerhande ontwikkelingen. Niet alleen maar technologie maar ook bijvoorbeeld nieuwe sociale en juridische innovaties. Als het blijkt te werken, kan je het elders in de wereld ook toepassen. 

De pluriforme samenleving: Plurasocia zou ook volledig transparant ontwikkeld moeten worden. Misschien iets voor TALPA? Dan kan de hele wereld meekijken en vooral ook meedoen. Mochten er zich bedrijven willen vestigen, dan betalen en bouwen ze mee aan de benodigde infrastructuur. In 2100 zal het gehele gebied dan weer retour gegeven worden inclusief alle ontwikkelingen.

Zon, land, mineralen, zee en lucht zijn aanwezig. Maak er een weelderig nieuw en vooral ook autarkisch eco-systeem van. Drinkwater uit de zee of uit de lucht halen. Gebruik zoveel mogelijk de aanwezige mineralen als bouwmateriaal. Met de juiste bomen en planten landbouw gaan bedrijven. Bevolking aantrekken en welstand creëren. Hier droom ik van. Zou het te realiseren zijn? Lijkt me ook heel wat makkelijker dan een nederzetting op de Maan of Mars beginnen. Is mogelijk zelfs een mooie eerste start daarvoor! Ik vind het spannend en denk dat het zou moeten kunnen. En de Westerse beschaving kan daarmee gelijk ook een klein stukje schuld inlossen. 

Ik heb al een stuk land uitgezocht!